Nawet o tym nie myśl, wiem, że się nie poddasz!

Dlaczego zawsze tak jest że jeżeli się coś wydarzy to przychodzi czas żeby napisać to wszystko o czym się myśli co się czuje i jak to powinno wszystko wyglądać. Nagle pojawia się STOP blokada. Coś typu 'nie mogę tego zrobić'. Poczułam wtedy coś w rodzaju zażenowania , aż tak jest źle? Nie wiem. Nie wiem całkiem czy potrafię żyć tak sobie - po prostu dla mnie. Bo ciągle żegnam się z bliską osobą , z obawą że ją stracę. Jestem tu to mnie tam nie będzie , wrócę na stare śmieci , same cztery ściany które niegdyś wprawiały w paranoje będą dawać schronienie. Mi i moim zmęczonym oczom. Zastanów się dwa razy na co się decydujesz. Bo jeżeli mówimy o czymś co nas łączy to nie powinno nas dzielić. Mówię Tobie jeden z faktów na który zawsze zwracam uwagę szczególnie, próbując opuścić błędne koło. Nie szukaj problemu tam gdzie go nie znajdziesz. Kiedy jedno słowo które kiedyś budowało mosty teraz je pali ,nie wiem co powinnam , ktoś wróci - i nie wybaczy. Ktoś zapomni i wpadnie w wir i zapomni jak bardzo cierpiał. Przez to że został zapomniany czy czuł się w jakiś sposób inny nie przestał marzyć o lepszym dniu i mimo wszystko wracał , potem zawodził , starał się naprawić - często przepraszać , łatwo. Ty jako człowiek który został zesłany przez Boga w jakimś celu masz mieć prawo. Do wyboru. Prawo do ucieczki . Tylko dlatego by odnaleźć sens swojego życia. Tych samych poranków , smutnych wieczorów. Ty masz budzić się z uśmiechem , że każdy dzień przybliża Cię do napisania nowego rozdziału, który odmieni Twoje podejście całkowicie. Nie ważne czy poniesiesz klęskę czy wygrasz w wielkim stylu. To i tak zbyt zwykłe by bić dla Ciebie brawa. Owacji za zwykły dzień nie dostaniesz. Ale potrzeba tylko jednej osoby która doceni Twój codzienny trud a poczujesz się jak bohater z super mocami. Nie wiem czy mam wystarczająco siły ale lepiej się tak żyje.

''Rzadko się uśmiechasz, nie, nie od przybytku
Oszczędny w uczuciach, wstydzisz się ubytków''